Opis    Wygląd    Systematyka    Występowanie    Odżywanie    Gospodarka    Kulinarnia    Właściwości odżywcze    Ciekawostki    Zdjęcia


Aloza

łac. Alosa alosa
Ryba chroniona w Polsce.

Aloza - Opis ryby

Aloza (z łac. alosa alosa) to anadromiczna wędrowna ryba morska z rodziny śledziokształtnych. Dojrzałość płciową osiąga na przełomie trzeciego i czwartego roku życia. W Polsce znana także pod nazwą śledź rzeczny. Obecnie to gatunek niemal wymarły na terenie Europy.

Aloza - wygląd ryby

To średniej wielkości ryba osiągająca przeważnie 35-40cm. długości, niemniej największe okazy liczą nawet 80cm. Jej waga wynosi od 2kg do nawet 3,5kg. Z wyglądu jest nieco spłaszczona, bok ma pokryty cykloidalnymi łuskami. Przybierają one barwę od ciemnoniebieskiej do brązowo-zielonej. Głowa koloru złoto-brązowego nie jest pokryta łuskami, oczy posiadają nieruchome powieki pionowe, szczęka górna jest w połowie wycięta, zaś dolna dosięga tylnej części oka. Nie posiada zębów. Na brzuchu występują charakterystyczne srebrne łuski.

Charakterystyczne dla gatunku ryb śledziokształtnych cechy występują także u Alozy: brak posiadania linii  bocznej, płetwy tłuszczowej oraz występowanie krótkiej płetwy grzbietowej. U górnej części szczeliny skrzelowej występuje większa czarna plama oraz dwa mniejsze ciemne znamiona.

Systematyka

Domena: eukarionty
Królestwo: zwierzęta
Typ: strunowce
Podtyp: kręgowce
Gromada: promieniopłetwe
Rząd: śledziokształtne
Rodzina: śledziowate
Rodzaj: Alosa
Gatunek: Alosa alosa

Aloza występowanie

Aloza występuje w strefie klimatu umiarkowanego w czterech morzach (Bałtyckim, Egejskim, Śródziemnomorskim oraz Czarnym) oraz we wschodniej części Atlantyku w wodach przybrzeżnych (rozciągających się od Norwegii aż do północnej Afryki).  W trakcie wędrówek na tarło wędruje z wód słonych do wód słodkich. Odbywa się ona na przełomie maja i czerwca, dorosłe osobniki wracają do mórz i oceanów, zaś młode ryby od sierpnia aż do października spływają do słonych wód. Z powodu wysokiego poziomu zanieczyszczeń rzek oraz coraz liczniejszej zabudowy hydrotechnicznej liczebność Alozy dramatycznie spadła.

Kraje występowania:

Belgia, Dania, Francja, Niemcy, Gibraltar, Islandia, Irlandia, Wyspa Man, Golf, Litwa, Maroko, Holandia, Norwegia, Polska, Portugalia, Federacja Rosyjska, Hiszpania, Szwecja, Zjednoczone Królestwo.

 

Aloza odżywanie

Aloza pożywia się zooplanktonem występującym w wodach otwartych oceanów, mórz oraz wielkich jezior. Wśród planktonu występującego w wodzie do poziomu 300 metrów od powierzchni znajdują się pierwotniaki, drobne skorupiaki, larwy, wrotki oraz osłonice. W trakcie wędrówek na tarło nie pobiera pokarmu.

Aloza w gospodarce

Dawniej ceniona ze względu na walory smakowe mięsa, niemniej ze względu na zdziesiątkowanie populacji obecnie nie ma żadnego znaczenia gospodarczego.

Aloza – kulinarnia

Chociaż w Polsce jej połów jest zabroniony, to Alozę można importować z rynków zagranicznych. Bardzo popularna w kuchni francuskiej, gdzie podaje się ją pieczoną ze szpinakiem lub grillowaną. Na terenie Bliskiego Wschodu podaje się ją pieczoną z liśćmi laurowymi i cytrusami. Można jej także używać jako bazy do zup rybnych. Duszona na białym winie podawana jest z tartym chrzanem, szparagami oraz masłem i anchois.

Aloza właściwości odżywcze

Wartość energetyczna 825 kJ
Wartość energetyczna 197 kcal
Woda 68.2g
Popiół 1.3g
Białko ogółem 16.9g
Białko zwierzęce 16.9g
Białko roślinne 0g
Cholestero l75mg
Węglowodany ogółem 0g
Sacharoza 0g
Laktoza 0g
Skrobia 0g
Błonnik pokarmowy 0g

Aloza – ciekawostki

Zgodnie z ustawą Ministra Środowiska z września 2001 roku Alozę objęto ochroną prawną i wpisano na listę Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt jako okaz rodzimych zwierząt dziko występujących.

Pierwszy raz gatunek został opisany w 1758 roku.

W 1998 roku złapana w rejonie Białej Góry.

Aloza – zdjęcia

Zobacz: Aloza parposz

Źródła:
http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20160002183

https://pl.wikipedia.org/wiki/Aloza

http://www.iucnredlist.org/details/903/0

http://www.fishbase.org/Summary/speciesSummary.php?id=101

http://www.aquamaps.org/